0114-KDIP3-2.4011.653.2026.3.AC

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stan faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od urodzenia do maja 2022 r. mieszkała Pani na terytorium Republiki Białorusi i posiadała Pani wyłącznie obywatelstwo białoruskie. Na Białorusi znajdowało się Pani centrum interesów życiowych i zawodowych. Ukończyła Pani wyższe studia medyczne oraz wykonywała Pani zawód lekarza. Pracowała Pani na podstawie umowy o pracę do maja 2022 r., co potwierdza Pani książeczka pracy.

Od lutego 2018 r. posiada Pani Kartę Polaka. Wcześniej nie mieszkała Pani w Polsce. W marcu 2022 r. otrzymała Pani wizę krajową wydaną na podstawie Karty Polaka. W maju 2022 r. przeprowadziła Pani się do Polski z zamiarem stałego osiedlenia się i przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Od lipca 2022 r. pracuje Pani w Polsce na podstawie umowy o pracę, odprowadza Pani składki, na co ma Pani potwierdzenie w zeznaniu PIT z tych lat. W styczniu 2023 r. uzyskała Pani zezwolenie na pobyt stały, natomiast w marcu 2026 r. została Pani uznana za obywatelkę polską.

W związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski skorzystała Pani z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy rozliczeniu podatku dochodowego za lata 2023, 2024 oraz 2025.

W toku czynności sprawdzających dotyczących rozliczenia podatkowego za 2025 r. Urząd Skarbowy w (…) zakwestionował Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót za ten rok. Poproszono o przedstawienie dokumentów potwierdzających spełnienie warunków uprawniających do skorzystania z tej preferencji podatkowej.

Uzyskanie certyfikatu rezydencji podatkowej z Republiki Białorusi nie jest możliwe z przyczyn od Pani niezależnych. W celu potwierdzenia, że przed przeprowadzką do Polski posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, dysponuje Pani dokumentami, w szczególności: książeczką pracy dokumentującą Pani zatrudnienie, opiniami pracodawców oraz dokumentami płacowymi z okresu pracy na Białorusi.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Przedmiotem Pani zapytania są lata podatkowe 2023-2026.

W maju 2022 r. przeprowadziła się Pani do Polski wraz z mężem.

Na pytanie organu: „czy w maju 2022 r. miała Pani ważną Kartę Polaka, tj. na moment przeniesienia do Polski stałego miejsca zamieszkania?”, odpowiedziała Pani tak.

Na pytanie organu: „czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. od maja 2022 r. podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?”, odpowiedziała Pani tak, ponieważ przeniosła się Pani do Polski z zamiarem stałego pobytu oraz przeniosła tu Pani centrum interesów życiowych. Założyła Pani konto bankowe i wynajmowała Pani mieszkanie.

Podejmowała Pani działania w celu nostryfikacji dyplomu lekarza w Polsce w celu dalszego wykonywania zawodu. Pracowała Pani na podstawie umowy o pracę oraz odprowadzała Pani składki. Wyjeżdżała Pani z Polski jedynie na krótkie wyjazdy urlopowe, a od maja 2022 r. nie wracała Pani na Białoruś, co pośrednio potwierdza jedyna pieczęć Straży Granicznej w Pani paszporcie, dokumentująca wjazd do Polski.

Od maja 2022 r. nie łączą Pani z Białorusią żadne stosunki gospodarcze. Nie posiada Pani tam zatrudnienia, działalności gospodarczej ani inwestycji. Nie uzyskuje Pani żadnych dochodów ani innych korzyści majątkowych z terytorium Białorusi.

Od momentu zmiany miejsca zamieszkania na Polskę mieszka Pani na stałe wraz z mężem w Polsce. Na Białorusi pozostaje jedynie Pani mama, która odwiedza Panią w Polsce.

Posiada Pani książeczkę pracy (przetłumaczoną przez tłumacza przysięgłego na język polski), która obejmuje cały okres Pani zatrudnienia na Białorusi na podstawie umowy o pracę, w tym za lata 2019-2022.

Posiada Pani również opinie pracodawców (przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego na język polski) dotyczące okresów od 1 sierpnia 2018 r. do 31 lipca 2019 r. oraz od 1 sierpnia 2019 r. (wystawioną w trakcie zatrudnienia, datowaną na 26 lipca 2021 r.), co jest spójne z zapisami w książeczce pracy. Z ostatniego miejsca zatrudnienia nie udało się Pani uzyskać opinii pracodawcy, ponieważ wydawanie takich dokumentów na wniosek pracownika zostało zakazane.

Dodatkowo posiada Pani wybrane paski wynagrodzeń z okresu zatrudnienia, obejmujące miesiące: styczeń-kwiecień 2019 r., czerwiec-grudzień 2020 r., styczeń-luty oraz czerwiec-lipiec 2021 r., a także sierpień-grudzień 2021 r. i styczeń-luty 2022 r.

Nie posiada Pani białoruskich umów najmu, ponieważ zamieszkiwała Pani w mieszkaniu rodziców, a następnie w mieszkaniu rodziców męża.

W odniesieniu do rozliczeń podatkowych wskazała Pani, że pracowała wyłącznie na podstawie umowy o pracę w sektorze publicznej ochrony zdrowia. Na Białorusi obowiązki w zakresie obliczania, poboru i odprowadzania podatku dochodowego realizowane są przez pracodawcę jako płatnika. Pracownik co do zasady nie składa samodzielnych rocznych deklaracji podatkowych, jeżeli nie uzyskuje dodatkowych źródeł dochodu.

Wysokość pobranych składek i podatków znajduje odzwierciedlenie w zachowanej dokumentacji płacowej (wybranych paskach wynagrodzeń) obejmującej wybrane miesiące z lat 2019-2022.

W latach podatkowych 2023 i 2024 nie przekroczyła Pani rocznego limitu przychodów w wysokości 85 528 zł.

Natomiast w 2025 r. limit ten został przez Panią przekroczony. Przewiduje Pani również, że w 2026 r. Pani przychody przekroczą wskazany limit.

Pytanie

Czy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do przychodów uzyskanych w latach 2023-2026, pomimo braku możliwości uzyskania certyfikatu rezydencji podatkowej z Republiki Białorusi z przyczyn od Pani niezależnych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie przysługuje Pani ulga na powrót.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1. w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2. podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3. podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

‒ nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

‒ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4. posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5. nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.

Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W opisie sprawy wskazała Pani, że w maju 2022 r. przeprowadziła się Pani do Polski z zamiarem stałego osiedlenia się i przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Do Polski przyjechała Pani z mężem. Od urodzenia do maja 2022 r. mieszkała Pani na terytorium Republiki Białorusi i posiadała Pani wyłącznie obywatelstwo białoruskie. Na Białorusi znajdowało się Pani centrum interesów życiowych i zawodowych. Nie mieszkała Pani wcześniej w Polsce. Po przeprowadzce Pani powiązania osobiste z Białorusią ograniczają się do relacji z mamą. Po przeprowadzce do Polski nie ma Pani powiązań gospodarczych z Białorusią. Od lipca 2022 r. pracuje Pani w Polsce na podstawie umowy o pracę.

W związku z powyższym, od momentu przyjazdu do Polski w maju 2022 r. Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.

Przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

W konsekwencji, zarówno w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w okresie od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miała Pani miejsca zamieszkania w Polsce.

Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ustawy.

We wniosku poinformowała Pani również, że od lutego 2018 r. posiada Pani Kartę Polaka. W dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Karta Polaka była ważna.

Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2026 poz. 76):

1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:

1. wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;

2. w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;

3. wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;

4. złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych umów.

2. Karta Polaka może być przyznana osobie:

1. nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub

2. nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3. posiadającej status bezpaństwowca.

3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:

1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu Polskiego.

2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.

Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:

Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.

Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14 dni od dnia, w którym:

1. doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo

2. decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.

Wobec powyższego uznać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem przez Panią Karty Polaka.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, posiada Pani książeczkę pracy (przetłumaczoną przez tłumacza przysięgłego na język polski), która obejmuje cały okres Pani zatrudnienia na Białorusi na podstawie umowy o pracę, w tym za lata 2019-2022. Posiada Pani również opinie pracodawców (przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego na język polski) dotyczące okresów od 1 sierpnia 2018 r. do 31 lipca 2019 r. oraz od 1 sierpnia 2019 r. (wystawioną w trakcie zatrudnienia, datowaną na 26 lipca 2021 r.), co jest spójne z zapisami w książeczce pracy. Dodatkowo posiada Pani wybrane paski wynagrodzeń z okresu zatrudnienia, obejmujące miesiące: styczeń-kwiecień 2019 r., czerwiec-grudzień 2020 r., styczeń-luty oraz czerwiec-lipiec 2021 r., a także sierpień-grudzień 2021 r. i styczeń-luty 2022 r. Wysokość pobranych składek i podatków znajduje odzwierciedlenie w zachowanej dokumentacji płacowej (paskach wynagrodzeń) obejmującej wybrane miesiące z lat 2019-2022.

Zatem, uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „certyfikat rezydencji Białorusi oraz inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.

Ponadto, nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót.

Wobec powyższego, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani warunki do zastosowania „ulgi na powrót”. Dochody z umowy o pracę do wysokości limitu 85.528 zł rocznie zostały objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót przysługuje Pani od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pani przypadku od 2022 r. lub od początku roku następnego, czyli od 2023 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych. Tym samym, ulga przysługuje Pani za lata 2022-2025 lub 2023-2026.

W związku z powyższym - zgodnie z Pani zapytaniem - może Pani zastosować ulgę na powrót do dochodów uzyskanych z umowy o pracę od roku 2023, tj. wybrać lata 2023-2026 jako okres korzystania ze zwolnienia.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.